Sinds een week of 6 smeer ik elke avond voor het slapen vaseline onder mijn ogen. Tip van collega M. Had ze gehoord van een gerenommeerd dermatoloog, van wie ik de naam niet meer weet. Dure crèmes van grote merken? Allemaal onzin volgens die man.
En het klopte.Tijdens de wintersport was er, elke ochtend na de wijn van de vorige avond, geen wal te bekennen onder de ogen van M. En elke avond had ze trouw en zorgvuldig, voor ze in bed stapte, een paar likjes vaseline onder haar ogen gesmeerd.
Dat kon ik ook. Dus het potje vaseline wat al heel lang ongebruikt in mijn badkamer stond wordt elke dag een beetje leger.
Afgelopen week kreeg ik van M een screenshot van chatgpt met daarbij toch wel een soort van noodkreet:' Echt, ik word gek! Ik denk toch echt dat het bij mij wel helpt!' In de tekst op het screenshot stond: Vaseline kan de huid onder de ogen hydrateren en zachter laten lijken maar lost geen wallen op. Andere methoden zoals oogcrème met cafeïne zouden veel beter helpen. Dus prompt daarna kreeg M het ene na het andere filmpje op Facebook met mengsels van koffieprut met vaseline. Zelfs met recept waar je ook nog een beetje honing aan toe kunt voegen ter verhoging van de smeervreugde.
'Nou, dat kan ik ook', zei ik de volgende dag tijdens de lunch op het werk. En we fantaseerden over een handel in dit goedje waar de Bankzitters maar al te graag reclame voor zouden willen maken.
Dus in de avond stond ik thuis te roeren in een bakje koffiedik met vaseline en een flinke scheut honing. Ik had genoeg voor een paar weken en ik zou er wel 2 reisflesjes, die ik ooit gekocht had voor de vakantie, mee kunnen vullen. Eén voor M en één voor mij om uit te testen.
Stiekem liep ik met het bakje naar boven voor de eerste stap naar een nieuwe carrière. Maar de eerste barrière diende zich direct al aan want ik kreeg het bruine mengsel met geen mogelijkheid in het flesje. Het plakte aan mijn vingers en de wasbak zat onder de bruine spikkels. Ik maakte alles grondig schoon want ik had geen zin in moeilijke vragen van mijn mannen als ze straks hun tanden gingen poetsen en ik stopte het bakje in de koelkast. Weggooien kon altijd nog.
De volgende dag, tijdens een thuiswerkochtend achter de computer, dwaalden mijn gedachten af naar het mengsel in de koelkast. Ik had op internet gelezen dat je het beter niet voor de nacht moest gebruiken want dat gaf zo'n rommel. Dat had ik zelf ook al bedacht, je kon het beter als masker smeren, maximaal 15 minuten. Zo gezegd zo gedaan. Lekker alleen thuis, dus geen lastige vragen. Ik smeerde het bruine mengsel onder mijn ogen, nam een foto en stuurde deze aan mijn toekomstige zakenpartner M. Met als onderschrift:'Ik word hier nog niet echt vrolijk van.' M ging uiteraard stuk van het lachen. 'We moeten ook iets aan de geur doen want zo verkoopt het voor geen meter', appte ik terug. En toen M weer serieus: 'Ja, we moeten onze marketing hierop aanpassen.' Ja tuurlijk, die Bankzitters lachen ons vierkant uit.
Experimentje mislukt dus terug naar de tekentafel. Ondertussen loopt de tijdlijn van M vol met producten waar cafeïne aan toegevoegd is. De chocolademousse (want zo ziet het mengsel eruit) staat nog steeds in mijn keuken en gaat vandaag nog de prullenbak in. Het stinkt, het smeert niet lekker, het ziet er niet uit en of het werkt weten we natuurlijk niet maar het is voorlopig wel even klaar.
Gisteravond toch maar weer gewoon ouderwetse pure vaseline gesmeerd. Koffie drinken we overdag wel en oh ja, volgens YouTube werkt een bevroren lepel onder je ogen ook. Dus waar doen we moeilijk over?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten