Zaakje

De stacaravan tegenover ons heeft nieuwe bewoners. Twee Franse stellen, zo'n 10 jaar ouder dan wij schat ik in, en een jonger stel; dertigers. Verder is het een ontmoetingsplaats van vrouwen en mannen van allerlei leeftijden. Vast een familieweekend, reünie of vriendenvakantie.

Een intrigerend geheel. Vooral in de ochtend als wij zitten te ontbijten en zicht hebben op alles wat er gebeurt. Maar ook in de avond als er meer drank in het spel komt en het gelal steeds luidruchtiger wordt. Te korte nachtponnen; blote basten, heel veel gelach en harde stemmen waarbij de mannen in de meerderheid zijn.

Geen probleem voor ons, we vermaken ons met wat we zien

Maar natuurlijk zitten daar grenzen aan..

Voor ons dan.

Één van de mannen, de kleinste van het stel, komt in de ochtend naar buiten in zijn onderbroek (gisteren een witte, vandaag een blauwe) en blijft hier vervolgens uren in lopen. En bleef het hier maar bij.

Zonder gêne, staat hij, midden op de veranda en om de haverklap, zijn zaakje te krabben, of hij nu wel of niet in gesprek is met zijn caravangenoten of de gasten die langs komen. Daarbij heeft hij er geen enkele moeite mee om zijn hand van achteren in zijn boord te steken om daar uitgebreid te gaan vorken. Als hij even geen jeuk heeft staat hij vol trots met zijn armen over elkaar en met zijn heupen vooruit.

Zijn naaste omgeving tolereert het blijkbaar en verder gaat het wat hem betreft niet. Hij mag er helemaal zijn in zijn blauwe onderbroek. Of in zijn witte  Hij mag pulken en vorken wanneer hij dit nodig vindt en iedereen mag het zien. Het t-shirt wat hij draagt met opschrift 'No stress' met een blije smiley, neemt hij wel heel letterlijk.

We willen er niet naar kijken maar toch...
Toch gaat de aandacht telkens weer naar dit mannetje wat daar loopt te paraderen met zijn zaakje en de bijbehorende handelingen.
Ik kruip af en toe achter mijn boek om het niet te hoeven zien. Ik zou er met mijn rug naartoe kunnen gaan zitten maar wil me blijkbaar ook blijven verbazen. Over (ik vermoed).zijn zoon bijvoorbeeld.

Ook hij heeft jeuk en ook hij is niet omgevingsbewust. Hij heeft ons vijf minuten eerder nog gegroet in het Nederlands ('Goeiedag' met Frans accent) en nu staat ook hij, weliswaar in zwemshort, schaamteloos te schrapen met de rug naar ons toe.

Iets met een appel en een boom.

Of:

Waar je jeuk hebt moet je krabben.
Boeien wie dat kan zien.
Het mag er allemaal zijn.

Smetvrees op de camping

Op de eerste ochtend op de camping hebben we vanaf ons terras zicht op een jong stel dat vlak voor hun vertrek bezig is met een grote schoonmaak.

De vrouw is aan het vegen en poetsen met huishoudhandschoenen tot net onder haar ellebogen en de man heeft het druk met de auto.

Voordat de bagage in hun rode Renault kan, worden alle automatjes van onder tot boven en van voor en achter grondig uitgeklopt. Hij plukt net zolang tot er geen sprietje of strootje meer op te zien is.

De bagage wordt daarna door hem in de auto gezet maar niet voordat hij elke koffer en tas uitvoerig met een doekje aan de onderkant heeft afgenomen.
Daarna start hij de auto. Zijn vrouw stapt in.

Voordat ze de autodeur dichttrekt klapt ze haar houten sandalen, boven het asfalt, een paar keer tegen elkaar aan.

Daar gaan ze.

 Ze kijken niet vrolijk.

Ons hebben hebben ze in ieder geval wél aan het lachen gekregen.

Waar is de zon?

Waar is de zon?

Ja, dat vraagt heel Nederland zich natuurlijk af met dit schijtweer. Zinloze vraag en een antwoord krijg je niet. Niet leuk, dat sowieso.

Maar het is niks vergeleken met die Lenor reclame waarin twee vrouwen en een man totaal overspannen zijn omdat er geen zon is.

Man, man, man wat een ramp. Wanhopig klagen, schreeuwen en zingen(of iets wat daar voor door moet gaan)ze het uit.

De ene vrouw zit als een hoopje ellende voor de wasmachine: 'Hoe droog ik nou mijn dochters outfit?' Haar verwende dochter krijsend en stampvoetend achter zich. De andere, getergde, vrouw klaagt haar nood voor een enorme berg kleding  met een verkrampt hoofd:'De was stapelt zich op, de zweetgeur maakt me misselijk!'

En dan die man. Gevalletje (irritatie)grens overschrijdend wat mij betreft. Eerst met houthakkershemd en in de volgende scène met ontbloot bovenlichaam (why?) voor het raam. Hij zingt iets over zijn ondergoed wat ik niet kan verstaan, maakt dan een rondje en dan met gebalde vuist:' Geef me zonneschijn alsjeblieft!'

Wie dit heeft bedacht?
Denken de makers echt dat dit leuk is of willen ze gaan voor de irrirantste reclame ooit? Dat is zeker gelukt met dat krijsende kind, dat valse gezang, die dramaqueens en die halfnaakte paniekvogel.

Ben toch ergens wel benieuwd naar wat hij nou precies zingt over zijn ondergoed.
Pff...Dubbel irritant dus

Obers en hun vrouw

Dagje Schier met familie op een zonovergoten Eerste Pinksterdag. 

Nadat we onze gereserveerde fietsen hebben opgehaald strijken we neer op het terras bij Hotel van der Werf.

De dienstdoende ober komt onze bestelling opnemen. Ik ben als eerste aan de beurt en daar ga ik: 'Mag ik een koffie?'
En appeltaart.'
De ober: 'Ho ho, zullen we eerst de drankjes doen?' Ja, mijn vrouw deed dit vroeger ook.'
(Hij bedoelt drammen).

Grappige kerel deze. Als een collega serveerster even later een bestelling laat vallen is hij er als de kippen bij om enigszins geïrriteerd tegen haar te zeggen: 'Nou ja, scherven brengen geluk, ik zou maar vast een staatslot kopen als ik jou was.' Dit herhaalt hij nog eens bij onze tafel. Niemand lacht. Alsof de grap na twee keer wél leuk is.

Aan het einde van de dag eten we een visje op Lauwersoog. Als de ober het afgekloven bord onder mijn neus weggrist schrik ik uit mijn gedachten. Hij: 'Je schrok hè? Ja, dat doe ik bij mijn vrouw ook wel eens, even controleren, die schrikt dan ook zo.'  Lachje.

Ook al weer zo'n leukerd die zijn eigen grap 100% geslaagd vindt.

Eindconclusie: Obers, trouwens alle mannen die hun vrouw, hun ex, hun moeder óf hun dochter erbij moeten halen om daarmee de Popie Jopie uit te hangen, bereiken bij mij juist het tegenovergestelde.

('zei mijn vrouw vannacht ook'🙈🙈🙈🙈)

Buitenproportioneel

Nederland schrijft geschiedenis

Breaking news

Bittere pil

Ontgoocheling bij RTL Nieuws.Ontreddering bij RTL Boulevard.

Een boze Cornald Maas: 'Fuck the EBU.'Nikkie de Jager gaat zeker een statement maken.

Het is alsof de wereld vergaat maar Leeuwarden gaat toch feestvieren. 

Buiten proportioneel. 

AVRO TROS laat het er niet bij zitten

Verontwaardiging.

Verbijstering.

Vooringenomenheid zonder enige nuance. Meningen, die zonder te weten wat er precies gebeurd is, de hele dag de ether in worden geslingerd.

Over buitenproportioneel gesproken.

Kicken kost wat

Of ik de producten van Jemako ook kende.Dat wasmiddel bijvoorbeeld. Zo'n subtiel geurtje. Lekker maar niet too much. Heerlijk, vooral voor veel gebuikte sportkleding dat op den duur toch wat gaat ruiken.

Mijn collega is met haar zussen naar een Jemakoparty geweest. Toen ze na het enthousiaste wasmiddelmiddelverhaal over 2 raamdoekjes begon ('je neemt het raam af met een vochtig doekje en droogt het na met het andere doekje') had ze mijn volle aandacht. 'Ik vind het heerlijk en ben zo klaar.Een aardigheid!' Zelfs de natte honden van haar zussen zijn in no time droog met een Jemako handdoek. En dan de citroensteen, tegen hardnekkige vlekken? Alleen maar kicken.

Ik had tot vanochtend nog nooit gehoord van Jemako. Onder welke steen heb ik gelegen? Want als ramen lappen één groot feest is wil ik die doekjes ook wel proberen. Ik pruts altijd met van alles, van azijn tot een ui in het water, of extra sop. maar na het droogtrekken zie ik nog steeds strepen of andere oneffenheden.

Een blik op de website leert dat je wel iets meer betaalt dan de gewone huis-, tuin- en keuken producten. Geen verrassing natuurlijk. 

Maar ik wil feest als ik de ramen lap.

Kicken kost wat.

.

Lastige massen en skippyballen

Gisteren volgde ik met een aantal collega managentassistenten (afgekort massen) en stafmedewerkers de training Adviesvaardigheden.

Een leuke training, in een ontspannen sfeer, met theorie maar ook heel veel praktijk, onder leiding van trainer Rein van Goor. Serieus en toch luchtig.

Hoe kun je een gesprek beïnvloeden ( met de Roos van Leary:cirkel van invloed) of een patroon doorbreken? Hoe geef je ongevraagde adviezen zonder dat de ander dat direct doorheeft? Hoe krijg je een ander in beweging? Hoe zorg je ervoor dat je niet altijd de verantwoordelijkheid neemt voor iets wat eigenlijk niet bij jou ligt? Hoe leg je die terug bij waar deze hoort?

Of: Hoe transformeert een onderdanige, pleasende mas naar een lastige, stevige bitch die op haar strepen gaat staan, de bal voortdurend terugkaatst, geen tegenstand duldt en niks doet wat niet in haar/zijn functieomschrijving staat. Mij niet bellen, morgen ben je de eerste of doe je eigen ding.

Nee, geintje natuurlijk maar ik zei toch dat het ook luchtig was?

De rol van mas is dienstverlenend, een vraagbaak, een regelaar, een planner en nog veel meer. Valkuilen bij die rol zijn: oververantwoordelijk zijn, met teveel gemak je voor andermans karretje laten spannen, belast zijn met zaken die niet van jou zijn want jij kunt dat immers zo goed als duizend dingendoekje.

Tips van Rein:
Wacht even met reageren.
Wees duidelijk (ik heb hier nu geen tijd voor)
Stel vragen: Heb je er zelf ideeën bij? Wat is je punt? Wat heb je ervoor nodig?
Of: Stem het even af met Joost, Karin (of wie dan ook) en dan hoor ik wel wat er uitkomt.

Als je emoties op voelt komen, bijvoorbeeld irritaties als in: pfff, wat een gezanik is dit zeg, ik kan 'm wel door de telefoon trekken, zij is ook altijd te laat, hoezo is dat mijn taak? Nou, dat ga ik èèèècht niet doen, raak dan niet in de stress. Dit soort opwellingen mogen er allemaal zijn, laat ze dus vooral toe want hoe hard je deze denkbeeldig skippybal(voorbeeld van Rein, echt waar) ook onder water probeert te drukken, hij komt hoe dan ook naar boven. Laat hem dus langzaam komen, zonder dat ie ontploft. Dus benoem wat iets met je doet, zonder je irritatie primair te uiten. Da's de kunst.

Nou, hier spelen we dus wat mee tijdens de training. Met ingebrachte casussen uit de praktijk en een acteur (echt minder eng dan je denkt). Ook de verschillende communicatievormen komen uitgebreid aan de orde, net als effectiviteit (gaat vaak over keuzes maken) volgens de goeroe aller goeroes Stephen Covey.

Een paar leuke afkortingen die je kunt onthouden en in kunt zetten in contact met anderen:
LSD: Luisteren,  Samenvatten, Doorvragen
KOE: Kaken Op Elkaar

OEN: Open, Eerlijk en Nieuwsgierig 
OMA: Overtuiging, Meningen, Aannames

NIVEA: Niet Invullen Voor Een Ander

En nu moeten we in de praktijk gaan oefenen en over 3 weken komen we terug.

 Ik verheug me op de LSD verhalen. 

En op de skippyballen.