vrijdag 7 april 2023

Welkom in the jungle

Peter komt thuis. Het eerste geluid wat hij hoort is een uitbundige geeuw. 'Nou, welkom in the jungle', zucht hij.

Geeuwen met geluid. Geschreeuw, volgens Peter. Dat kan ik en dat doe ik. Al zolang als ik het mij kan herinneren. Eerlijk is eerlijk: In de thuissituatie uitbundiger dan daarbuiten.

Peter went er maar niet aan. 'Het is alsof er een wild dier in huis woont' of 'Tarzan', hoor ik vaak. Of non-verbaal: fronsende wenkbrauwen, draaiende ogen, een zuur mondje, neusvleugels die bewegen. Wie hem kent weet hoe dat eruit ziet.

Ik lach het altijd weg met: 'Ik wil gewoon mezelf kunnen zijn. Dit is wat ik doe.'
In voor en tegenspoed was het toch?

En ik weet dat ik niet de enige ben. Op mijn werk hoorde ik laatst een collega vol overgave, met groot volume, ongegeneerd geeuwen.  Alsof ze thuis was.
Kan gewoon.



donderdag 6 april 2023

Passionmoe

Op tv werd de mensen op straat gevraagd naar de oorsprong van Pasen. De meeste mensen wisten er geen antwoord op en kwamen niet verder dan het begin van de lente en nieuw leven.

Ik leerde vroeger het traditionele christelijke verhaal van de opstanding van Jezus. Toch komt het paasfeest niet uit het Christendom maar uit de Joodse traditie. De paashaas schijnt uit Duitsland te komen en de eieren hebben iets met vruchtbaarheid te maken.

Hoewel het paasfeest in Nederland steeds minder geassocieerd wordt met iets religieus wordt sinds 2011 op witte donderdag het Bijbelse paasverhaal, in de vorm van The Passion, vertolkt. Met liedjes, sketches en spektakel wordt het levens- en stervensverhaal van Jezus in een willekeurige stad geschetst. Er wordt een enorm lichtgevend kruis door de menigte gedragen en de mensen wordt gevraagd naar hun idee hierachter. Sommigen doen dat uit christelijke overtuiging, anderen doen het om te rouwen of troost te krijgen.

Het verhaal op zich is bijzonder en leent zich voor een opvoering zoals dat in deze vorm gebeurt. En hoewel ik de eerste jaren ook keek ben ik nu toch wat Passionmoe. Want ondanks de wisseling van artiesten en de stad is het veel van hetzelfde. Daarbij voel ik ongemak bij de gesprekken bij dat enorme kruis. Maar goed, ik hoor vast bij de minderheid. Immers, voor veel gelovigen is het paasverhaal juist sprekend en zelfs de basis van het geloof, wat ze maar wat graag willen delen met anderen. 

Hoe een onschuldig mens moet lijden en sterven voor de redding van alle mensen en na drie dagen weer opstaat is voor mij een verhaal waar ik weinig van snap. Ook toen ik klein was begreep ik het niet. Niet dat het nu nog een issue is maar met evenementen als The Passion komen de vragen toch weer een beetje naar boven drijven.

En Pasen is qua onduidelijkheid zeker niet het enige christelijke feest. Over een tijdje komt Hemelvaart er weer aan. Over Pinksteren nog maar te zwijgen.


zaterdag 1 april 2023

Heimwee naar de sauna

Op de klok kijken en dan zien dat de tijd veel te snel omgaat. Da's natuurlijk juist niet de bedoeling van een dagje ontspannen in de sauna. Eigenlijk zouden er helemaal geen klokken moeten hangen daar. Tijd voor jezelf, van jezelf en zonder tijdsdruk.

Gisteren was ik er, samen met een vriendin. Als twee meisjes die op schoolreis gaan. Je kunt je er al tijden verheugen: een dagje sauna. 'Nog 4 nachtjes slapen', appte ik haar aan het begin van de week. 'Zinin', 'heerlijk', 'kan niet wachten' en meer van dat soort werk. Hoe over de top wil je het hebben? 

In de kleedhokjes krijg ik een scanbandje van mijn vriendin aangereikt. 'Bovenlangs' roept ze. Ik pak 'm over. Maar bij de kluisjes kan ik het ding nergens vinden. Raarrrrr. Tas over de kop, jaszak checken, het kleedhokje weer in. Nergens te vinden. Hoe dan? Tja, in mijn broekzak dus. 

Het heerlijke dagje kan eindelijk beginnen.

Eerst een rondje bronnenbad. 'Brrr, koud', zegt mijn vriendin als ze het bad vanachter het raam ziet. 'Nee joh is juist hartstikke warm', zeg ik. Als we de trap afdalen weet ze het weer. Beetje jammer dat de massagestralen niet werken maar het bubbelbad pikken we vrij snel in. We verbazen ons over een Duitser die bewust kopje onder gaat. 'Moet ie toch niet doen?' Misschien houdt hij van prikkende ogen. 

Dan het saunaplein op. Heerlijk zoveel keuze. Lekker liggen of zitten zweten. Beetje kletsen, als er niemand anders bij is en zwijgen als er meerdere mensen in de ruimte zijn. Slappe lach proberen in te houden omdat we onszelf in gedachten zien rennen als paarden rond de hooibak. Want ja, er is ook een sauna met hooi. Hi ha! Fantastische onzin.

Een stel wordt door een medewerker uit een saunaruimte gehaald. Wat zou er gebeurd zijn? Bij het voetenbadje zit hetzelfde stel even later naast ons. Hij is verliefd op haar,  dat is te zien. Hij vraagt haar wat de groep mensen, die staan te wachten voor een ruimte, daar doen. 'Voor een opgieting', legt ze uit. Het is vast zijn eerste dag in de sauna. 

We genieten van een goddelijke lunch en nemen een duik in het koude water bij het saunaplein. We warmen ons op in het warme zoutwaterbad in de buitenlucht en we trippen van de ene naar de andere sauna. 

Soezen in de badjas in de saunalodge.Met een Spaanse wijn, een broodplank en nachoschotel kan het haast niet lekkerder. Slipper kwijt, dat dan weer wel. Weer gevonden achter het wiel van de rijdende tafel. 

Het is half negen 's avonds. Weer die klok die ons met de neus op de feiten drukt. Op weg naar de auto begint de heimwee al. Volgende keer nemen we er een overnachting bij.











dinsdag 28 maart 2023

Een slechte monoloog in Lijn 3

Vanochtend viel ik per ongeluk in een slechte monoloog. Het was in Lijn 3 richting stad. De meid naast me was aan het woord. De andere, er tegenover, ontving. 

Zo ongeveer:

'Ik word he-le-maal panisch van een zonnebank. Stel dat je er niet meer uitkomt. Dan zie je eruit alsof je drie maanden in Australië bent geweest.'

'Mijn hond Coco zit in de puberteit, hij luistert niet. Snap het niet hoor. Als iemand tegen mij zegt: 'Lig', dan ga ik meteen liggen.'

'Ik hoop steeds dat ik in een elektrische bus terecht kom. Daar kun je je mobiel in opladen. Onwijsssss handig!'

'Ik eet heeeeeel vaak een appeltje. Soms wel twee per dag. Zooo lekker! Mijn moeder heeft noooooit boodschappen in huis. Ik moet ze zelf halen. En ik krijg het geld niet eens terug.'

'Ik moet mijn studie zelf betalen. Ik ga niet lenen. Want geld lenen kost geld. Hihi haha.'

'Als ik niet weg hoef doe ik geen make-up. 's ochtends is het altijd even incasseren als ik voor de spiegel sta. Whahaha. Dan gaan er lagen op en dan lijkt het weer wat.'

'Whahahahaha....'

Volgende week weer op de fiets.



zaterdag 18 maart 2023

Lekker meehorken

Bij de Aldi

Ik heb 4 dingetjes in mijn handen.
Ik loop naar kassa 1.
Ik kom van links.
Tegelijkertijd komt van rechts een stel met een mandje boodschappen. We kruisen elkaars blikken.

De kassière kijkt naar de rij, pakt haar microfoon en roept een collega op voor een extra kassa.

'Oh kassa 2 gaat ook oop'm', zegt de man van het stel tegen zijn vrouw/vriendin. Hij loopt voor mij langs. Zijn vrouw in de achterhoede.

'Kijk, dat je man een hork is, is misschien wel the story of your life. En ik hoef echt niet per se eerst hoor. Maar even afstemmen zit er blijkbaar ook niet in? Wij, als vrouwen onder elkaar? Nee hè? Gewoon meehorken hè?'

Zei ik dat?

Natuurlijk niet!

Want dan zou ik ook aardig richting hork/ horkin gaan.

Maar iets in die strekking, man oh man, wat lijkt me dat toch lekker.

Story of my life.
























zaterdag 11 maart 2023

Lekker zelfscannen bij Ikea

Een bezoekje naar Ikea op zaterdag.Is misschien sowieso niet zo'n goed idee.Maar we doen het toch.

We vinden vrij vlot een parkeerplek.We hoeven niet te wachten bij de draaideur.We lopen zonder opstopping de trap op.Daarna de roltrap op.

Tot nu niet al te veel problemen. Wel veel mensen maar die kristalliseren zich mooi uit in de winkel.

We hebben ruimte bij de garderobekasten (waar we naar op zoek zijn) en niemand loopt elkaar in de weg. Af en toe doen we een stapje terug voor een blije oma die met haar kleinkind verstoppertje speelt, een buggy of een rolstoel maar dat doen we gewoon.Natuurlijk!

Met een paar badkameraccessoires in de kar lopen we richting de uitgang.

Tot we bij de kassa's komen.

Alleen maar mensen.

In lange rijen.

Alleen maar zelfscankassa's met hier en daar een Ikeamedewerker die hulp kan bieden als het nodig is.

Snel en efficiënt. Dat idee.

Dan de praktijk.

De mensen turen op de schermen, pakken hun koopwaar uit de winkelkar, zoeken onbeholpen met de scanner in hun hand naar de streepjescode en turen weer op het scherm. Het duurt twee lang, twee breed.

Ook wij zijn aan het klooien.Wat hebben we nu wel en niet gescand? Overzicht kwijt.

Dan maar weer opnieuw.

'Een medewerker komt u helpen', verschijnt er op het scherm.

'Wat is het probleem?', vraagt de aangesnelde medewerker. 'We weten niet meer wat we wel en niet hebben gescand.' Ze doet een pasje door een gleuf aan de zijkant van het scherm en we kunnen weer opnieuw beginnen.

'Het komt omdat je de artikelen die je hebt gescand daar weer neerlegt', zegt Peter. ('daar' is het plateautje waarop je de artikelen uit kunt stallen).

Poging twee.

Artikel scannen.

Aan Peter geven.

Volgende artikel scannen.

Dat nog een paar keer.

Afrekenen

Klaar.

Door de hekjes.

'Mag ik uw bon controleren?', vraagt een beveilingsmedewerker? Omdat we zo aan het hannesen waren?', vraagt Peter.'Nee hoor, gewoon random', lacht ze.

Alles in orde.

Bij de uitgang. Rechts de liften. Wachtende mensen met volle karren.

Links de roltrap. Die is stuk.

De kar kan dus niet mee naar beneden.We hebben maar een paar dingetjes dus die kar hebben we niet nodig om bij de auto te komen.

Het zal toch niet waar zijn?

'Mag de kar hier blijven staan?', vraagt Peter aan een medewerker.

Ja hoor, ik verzamel ze hier', antwoordt hij.

Fieuw! Is uiting van opluchting. 

Ik voel een blog aankomen.



vrijdag 3 maart 2023

Maaien in het zwembad

 Maaien in het zwembad 

Een man op leeftijd doet de rugslag. Zijn armen zwaaien sierlijk boven de golven. Hij neemt zijn ruimte. Twee vrouwen komen hem tegemoet. 'Ho, ho', zegt de ene met oordoppen. Hij schrikt op. Hij grinnikt. Gaat verder in schoolslag. De dames mompelen: 'Beetje rekening houden met een ander toch?' 

De twee dames zwemmen nu voor mij. Blijven plotseling staan. De ene zonder oordoppen wijst naar buiten richting de bomen. Een ooievaar die broedt. 'Bijzonder he? Waar zie je dat nog?' Ik wijk uit naar links en maak een ruime bocht. Dat kan gelukkig want geen tegenliggers. 

De man is opnieuw aan het maaien. Een vrouw voor hem krijgt een flinke draai om de oren. Ze kijkt om. Ik vind het niet erg hoor', glimlacht ze. De man grinnikt en zegt: 'Tja.'

Deze vrouw houdt ook van rugslag. Neemt ook haar ruimte. Ik kan niet verder want de twee dames (met en zonder oordoppen) komen mij tegemoet en uitwijken lukt niet. Watertrappelen dus, totdat ik weer kan. Maar niet voor heel lang want de maaier is weer in zicht. 

50 minuten, 46 baantjes in zigzag, 1150 meter. Zonder slag of stoot. Nou ja, soort van.