zaterdag 20 januari 2024

Beelddenken

Je kent het wel. Iemand zegt of vertelt iets en je krijgt er onmiddellijk beeld bij. Soms is dat grappig. Vooral als een ander, die het ook gehoord heeft, soortgelijke beelden doorkrijgt en je daar samen op kunt doorfantaseren.

Soms is het in eerste instantie best grappig wat je hoort maar blijft het beeld langer hangen dan je lief is. Dat overkwam mij laatst en dat ging zo.

Ik tegen collega: 'De toiletspray op de vrouwen wc is op. Wil je een nieuwe brengen?'
Collega 'Ja hoor, doe ik wel. Nog voorkeur voor een smaakje?'
Ik: 'Huh smaakje?'
Collega: 'Jij gaat er vast niet aan likken hè? Ik zet wel iets neer.'

Ik snapte natuurlijk best wat ze bedoelde met smaakje maar haar reactie daarop zag ik niet direct aankomen. Gevolg was wel dat ik het beeld van mijzelf, lebberend aan een toiletspray van zoete rozen, lavendel of oceaangeur niet snel kwijtraakte. Ik proefde het zelfs. Da's toch niet goed?

Maar goed, veel dingen slijten dus dit ook. Een toiletspray is nu gewoon weer iets waar deze voor bedoeld is. Voor mij dan want misschien heb ik anderen nu met onwenselijke beelden opgezadeld.

Sorry, beelddenkers, was niet de bedoeling hè? Maar echt, het slijt wel weer.



























zondag 14 januari 2024

Woordjes

Twee jochies van een jaar of 8 in het badhokje van het zwembad:

Jochie 1: 'Ik dacht vroeger dat de wereld er uitzag zoals in GTA 5.'
Jochie 2: 'Ik dacht vroeger dat de wereld niet groter was dan ons huis en onze tuin.'
Jochie 1: 'Watttt??'
Jochie 2: 'Ja echt en dat ik eraf viel als ik verder ging.'

Jochie 1: 'Wat was jouw eerste woordje?'
Jochie 2: 'Papa.'
Jochie 1: 'Mijn eerste woordje was mama.' Dan zachtjes: 'En mijn tweede woordje was kut.'

Na een korte stilte weet Jochie 2 het ook weer: 'Mijn tweede woordje was Wifi.'

Einde gesprek. Met natte haartjes naar huis. Potje GTA spelen en kut roepen als de Wifi  niet werkt.  






woensdag 27 december 2023

Agendagate

''Ik kan er wel een blog over schrijven', zei ik vorige week tegen collega S. 'Ja, doe dat!' was zijn reactie.

Nou komt ie:

Onderwerp: agendagate

Stukje context:

Zo half oktober begint het te broeien. Dan komt de vraag uit het team of ik bureau agenda's wil bestellen. Dat lijkt simpel maar voor die bestelling de deur uit kan ben je een paar weken verder.

Namelijk dit:
Wie wil er eentje maar vooral wie wil welke en wie wil welke vooral niet.

Dat gaat ongeveer zo:

Ik wil er een met 1 dag op 1 pagina. Hadden we vroeger ook en was heel handig.

Ik wil er een met de week over 2 pagina's verdeeld, dus bijvoorbeeld maandag, dinsdag en woensdag op de linkerpagina en donderdag en vrijdag op de rechterpagina. Weekend hoeft niet hoor.

Ik wil er een met kolommen. Hoeft niet per se heel groot hoor maar mag wel.

En de rest is van het type: maakt mij niks uit, een agenda is een agenda.

Half november de bestelling gedaan.
Ik krijg direct te horen dat alleen de agenda's met 1 dag op 1 pagina direct leverbaar zijn. Na wat heen en weer mailen en bellen wordt 14 december als leverdatum voor de andere agenda's doorgegeven. Nog op tijd dus.

Collega S (van team agenda met kolommen) houdt consequent de vinger aan de pols. We hoeven elkaar alleen maar te zien en we weten waar we het over hebben. En als we elkaar niet direct zien zorgt hij wel dat dit gebeurt. Dan komt hij op mijn kantoor. 'Zeg euh...die agenda's, zijn ze er al?' Ook bij het kopieerapparaat, bij zijn werkplek, in de keuken en de kantine wordt dezelfde vraag zowel verbaal als non-verbaal gesteld. En elke keer moet ik hem teleurstellen. 'Alsof jij er persoonlijk verantwoordelijk voor bent hè?', grijnst hij dan.

Het wordt 14, 15, 16, 17 en 18 december. Nog steeds geen agenda te zien. Wat blijkt? De krengen zijn niet leverbaar. Dus? Ja, dus dan maar aan iedereen melden dat ze zelf kunnen kopen en het geld kunnen declareren. Kan het weer van mijn lijstje af.

S laat er geen gras over groeien en bestelt direct bij Bol.com. Vol trots toont hij zijn nieuwe aanwinst via een foto op WhatsApp. Maar het was toch nog even spannend. Hij had er namelijk ook eentje voor zijn schoonvader besteld als kerstcadeau. De vriendin van S had zijn eigen agenda ingepakt omdat zij dacht dat deze voor haar vader was. Snappen we het nog? Ik citeer S: 'Was heel grappig... ik had een agenda voor mijn schoonvader gekocht. Met 2 dagen op een pagina. Mijn eigen agenda was al ingepakt door mijn vriendin. Ze dacht al waarom 2 agenda's? Ik dacht dus dat ik de verkeerde had besteld.' Einde citaat.

Pffffff, hoe agendagate uiteindelijk toch nog goed kwam.


























vrijdag 22 december 2023

Writer's block bij kerstboodschappen

'Echt, ik kan het niet aan hoor zoveel zondagen.'

Noodkreet van collega M op mijn telefoon, vanochtend rond de klok van 11. Daarbij een foto van een blanco boodschappenlijstje met onderschrift: ben om 9:00 begonnen🤣.

Druk in haar kop maar er komt niks uit.

Herkennen we toch allemaal? Die ellenlange boodschappenlijst die je moet maken voor een megalang kerstweekend komt niet lekker van de grond. En zeker niet na een drukke werkweek waarin je van hot naar her vliegt.

Dus als je het efficiënt wilt aanpakken moet je er toch voor gaan zitten. Maar was het maar zo'n feest. Je begint vol goeie moed te bedenken wat er op die lijst moet komen en het gelazer begint. Heb ik nou nog wel of geen maïzena, cacaopoeder of rijst in huis? Dus moet je weer opstaan om de kastjes te checken op voorraad.

'Doe het dan sowieso staand met een kladblok in de hand', hoor ik denken. Tja, maar dat is niet het idee van lekker gaan zitten voor een lijstje (LIJST in dit geval).

Dus we rommelen maar wat aan maar de lijst krijgt op den duur toch inhoud. Bij mij dan.

Bij M loopt het nog wat stroef. Ze heeft last van een writer's block maar is toch van de stoel gekomen om in het kastje te kijken. Ik krijg opnieuw een foto van haar  boodschappenlijstje en ze heeft iets op papier staan: koffie. 

Precies wat we nu nodig hebben.











zaterdag 16 december 2023

Sorrycultuur bij 40+ party's

Korte lontjes.

Schelden.

Agressieve uitingen.

De verhuftering lijkt alleen maar toe te nemen.

Maar er is best een beetje hoop. Ga eens (of vaker) dansen op een 40 + party. Iedereen die daar komt is blij, ontspannen, positief en niet te beroerd om excuses te maken. Daar gunnen we elkaar de ruimte nog en zo vanzelfsprekend is dat  helemaal niet. Want man man man, een plekje veroveren op een drukke dansvloer zoals gisteravond bij de Club 40+ Christmasparty in the Palace ( Groningen) is een taak op zich.

Een stomp in je rug wordt onmiddellijk goed gemaakt met een lief aaitje op de schouder. Een klap op je hoofd (tot twee keer toe door dezelfde man) wordt rechtgetrokken met een 'het spijt me enorm' gezicht, minstens vier keer sorry horen als je steeds door dezelfde meid wordt aangestoten, tja waar moet je dan nog naartoe met je korte lontje? Helemaal nergens. Dan ga je gewoon weer verder met waar je gebleven was. Abba met Lay all your love on me en Don't you want me baby (The Human league) lenen zich daar uitstekend voor. Maar ook als je totaal geen idee hebt op welk nummer je eigenlijk staat te hossen komt er geen agressie naar boven, hooguit verbazing.

Je danst door, ondanks dat je zere voeten je je eraan herinneren dat je geen 18 meer bent. Je wilt door als je weg moet om de laatste bus te halen. Je tikt subtiel met je vingers op de toonbank als het te lang duurt voordat je je jas uit de garderobe terugkrijgt. Maar korte lontjes zijn voor losers, je blijft lachen. Ook om de glitterbroeken die je zo hier en daar tegenkomt als je naar beneden kijkt. Het is één groot feest.

Dus, wil je ontsnappen aan verruwing en negativiteit? 40 + party's bieden die escape.
Sorry, meer kan ik er niet van maken.












donderdag 30 november 2023

Vinger op de zere plek

Gisteren was het onze trouwdag. Een doordeweekse dag en we hadden geen plannen om er iets bijzonders aan te doen. Daar kwam nog bij dat de griepverschijnselen die ik al een paar dagen op voelde komen zich doorzetten en ik voor een groot deel op bed lag.

Gisterochtend, tegen half 8, stond Peter naast mijn kant van ons bed. Het was nog donker, ik moest nog wakker worden en deed het licht aan. In zijn handen een pakketje met heerlijke Dove verwennerij. Heel lief! 

Vanavond bekeek hij wat hij voor mij had gekocht nog eens beter. 'Ruikt wel lekker he?', zei hij, terwijl hij de artikelen onder zijn neus hield. Daarna op de typische Peter manier: 'Maar euh, waar blijft mijn pakketje?' Een inkoppertje, succes verzekerd, want hij weet dat ik ga happen. Dat deed ik ook. 'Ja, ik ben toch ziek, ik kon de deur toch niet uit?' Hij half grijnzend: 'Het kan toch online? Daar heb je anders ook geen moeite mee!' (Ik bestelde deze week 3 paar schoenen online en 3 keer gingen ze weer retour. Niet mooi of te klein).

'Rotzak!', bromde ik en we moesten beiden lachen.

Peter met big smile: 'Sterke reactie maar die van mij was ook leuk!'

Ja ja, de vinger op de zere plek. Maar wel grappig.




vrijdag 17 november 2023

Geert, Pieter, Caroline en de anderen

Geert wil heel graag. Zo graag dat hij zijn strijd tegen de islamisering daarom even staakt. Zijn droomcoalitie ziet hij samen met Dilan, Caroline, eventueel Joost en Pieter natuurlijk.

Maar Pieter ligt dwars. Hij wil niet met Geert. Echt niet. Gelukkig is daar Caroline. Zij geeft nog niet op. Zij wil Pieter op andere gedachten brengen om de deur open te zetten naar Geert.

Tussen Caroline en Geert zit het ook wel snor. En als Dilan een beetje meebeweegt wil Caroline ook wel samen regeren met Dilan. Dilan schopt nog wat tegen Geert maar flirt ergens ook met hem. Dat komt wel goed. Dilan is er immers om te dienen en staat aan ieders kant. Dus ook aan Geerts kant, hoewel dat de laatste tijd niet heel moeilijk is want Geert is zo mak als een lammetje. Behalve bij Frans, want die moet hij niet. Die pakt hij wel even aan door te scoren met een grap over Frans zijn (over)gewicht. Lachen man.

Even terug naar Pieter. En Caroline
Als ze het goed speelt is die formatie zo rond. Dan kan Joost er eventueel ook nog wel bij en desnoods Chris van de SGP. Ach, waarom ook niet?

Ooh ja, Pieter ziet het (net als Geert) ook niet zitten met Frans als moeilijke partner. En Pieter heeft de sleutel in handen. Dankzij de partij van Dilan en Mark, die hém juist als moeilijke partner zagen. Daarom is Pieter nu verheven tot held en rust er een hele zware taak op zijn schouders als redder van Nederland. Precies zoals een half jaar geleden Caroline als heldin op het schild werd gehesen. Maar nu is Pieter de held en Caroline de bemiddelaar. En Geert? Die is de lachende derde.















.